Marek Dusza dla Rzeczpospolitej<\/p>\n
Na ten koncert London Jazz Festival bilety wyprzedano r\u00f3wnie szybko jak na Herbiego Hancocka i jego Imagine Project. Zabrak\u0142o ich ju\u017c dwa tygodnie temu. O wej\u015bciu mo\u017cna by\u0142o tylko marzy\u0107. Grupka wytrwa\u0142ych na pr\u00f3\u017cno przekonywa\u0142a bramkarza Jazz Cafe przy Parkway Road. \u2013 400 os\u00f3b i ani jednej wi\u0119cej \u2013 stwierdzi\u0142 i zamkn\u0105\u0142 temat.<\/p>\n
Dla Leszka Mo\u017cd\u017cera by\u0142 to drugi wyst\u0119p na London Jazz Festival. Rok temu razem z Larsem Danielssonem otrzyma\u0142 owacj\u0119 na stoj\u0105co i entuzja- styczne recenzje, latem wykona\u0142 chopinowski program na festiwalu na Orkadach. Oba wyst\u0119py zorganizowa\u0142 Instytut Adama Mickiewicza w programie Polska!Year. Chocia\u017c cykl imprez pod tym has\u0142em oficjalnie ju\u017c si\u0119 sko\u0144czy\u0142, efekty ekspansji polskiej kultury na Wyspach obserwujemy nadal. Jednym z nich by\u0142o ponowne zaproszenie Mo\u017cd\u017cera na London Jazz Festival, jedn\u0105 z najwi\u0119kszych imprez tego typu na \u015bwiecie.<\/p>\n
Informacje w programie i na plakacie m\u00f3wi\u0142y, \u017ce Leszek Mo\u017cd\u017cer jest go\u015bciem grupy Tymon Tyma\u0144ski &PolishBrass Ensemble. Ale to on zdominowa\u0142 koncert za spraw\u0105 repertuaru, ale i niew\u0105tpliwej charyzmy. Muzycy wykonali etiudy Fryderyka Chopina w rozbudowanych jazzowych aran\u017cacjach na septet z czterema instrumentami d\u0119tymi. Tymon zadedykowa\u0142 koncert zmar\u0142emu dzie\u0144 wcze\u015bniej Henrykowi Miko\u0142ajowi G\u00f3reckiemu, kt\u00f3rego s\u0142awa w Wielkiej Brytanii dor\u00f3wnuje Chopinowi.<\/p>\n
Eksplozja energii i pomys\u0142owo\u015bci improwizacji \u2013 tak mo\u017cna okre\u015bli\u0107 ten wiecz\u00f3r. Kompozycje Chopina muzycy grali ze swobod\u0105 ameryka\u0144skich jazzman\u00f3w, a za spraw\u0105 solidnego wsparcia rytmicznego kontrabasu Tymona Tyma\u0144skiego i licznych instrument\u00f3w d\u0119tych nasuwa\u0142y si\u0119 por\u00f3wnania z Mingus Dynasty, prekursorami grupowej improwizacji. W sekcji instrument\u00f3w d\u0119tych wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 tr\u0119bacz Antoni „Ziut” Gralak graj\u0105cy na miniaturowej pockettrumpet i saksofonista Irek Wojtczak. Moim faworytem, cho\u0107 zwykle pozostaj\u0105cym w cieniu, jest niezmiennie perkusista Kuba Staruszkiewicz.<\/p>\n
To jednak Leszek Mo\u017cd\u017cer zaw\u0142adn\u0105\u0142 sercami s\u0142uchaczy. \u015apiewno\u015b\u0107 jego frazowania jest imponuj\u0105ca i to ona w\u0142a\u015bnie czyni interpretacj\u0119 Mo\u017cd\u017cera tak chwytliw\u0105 i przyst\u0119pn\u0105 dla ka\u017cdego s\u0142uchacza. Tu\u017c za jego plecami, co mo\u017cliwe jest tylko w takim klubie jak Jazz Cafe London, sta\u0142 t\u0142umek pi\u0119knych Polek emigrantek wpatrzonych w artyst\u0119 jak w obraz.<\/p>\n
Swobodne interpretacje Chopinowskich etiud przeradza\u0142y si\u0119 we freejazzowe improwizacje i cho\u0107 s\u0142ycha\u0107 by\u0142o tak\u017ce echa polskiego folkloru, by\u0142 to najbardziej jazzowy Chopin, jakiego ostatnio s\u0142ysza\u0142em. Dopiero na bis Tymon Tyma\u0144ski doda\u0142 w\u0142asn\u0105 kompozycj\u0119.<\/p>\n