{"id":1850,"date":"2009-05-21T14:29:08","date_gmt":"2009-05-21T12:29:08","guid":{"rendered":"http:\/\/mozdzer.akarso.netrax.pl\/?p=1850"},"modified":"2015-01-22T16:04:40","modified_gmt":"2015-01-22T15:04:40","slug":"firebird-vii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/firebird-vii\/","title":{"rendered":"Firebird VII"},"content":{"rendered":"

Ale\u017c genialny album nagra\u0142\u00a0Phil Manzanera<\/a><\/span>! Prawie pi\u0119\u0107dziesi\u0105t minut fascynuj\u0105cej podr\u00f3\u017cy przez wysublimowane d\u017awi\u0119ki. Nie da si\u0119 jednak ukry\u0107, \u017ce wielka w tym zas\u0142uga naszego rodaka, Leszka Mo\u017cd\u017cera, kt\u00f3ry nada\u0142 p\u0142ycie \u201eFirebird VII\u201d pora\u017caj\u0105cego charakteru.<\/p>\n

Siedem utwor\u00f3w. Jeden bardziej wci\u0105gaj\u0105cy od drugiego. A w dodatku wszystkie po\u0142\u0105czone jakby w jeden, bo nie ma mi\u0119dzy nimi przerw. To taki pierwszy uk\u0142on w stron\u0119\u00a0Pink Floyd<\/a><\/span>\u00a0(o czym w dalszej cz\u0119\u015bci tej recenzji).<\/p>\n

Pierwszy \u201eFortunately I Had One With Me\u201d rusza tak ostro, jakby\u015bmy mieli do czynienia z kt\u00f3r\u0105\u015b z gwiazd \u201enew\u00a0rock\u00a0revolution\u201d, a nie jazzmanami i lud\u017ami graj\u0105cymi w przesz\u0142o\u015bci z Davidem Gilmourem, czy w Roxy Music. Manzanera i sp\u00f3\u0142ka tworz\u0105 przez kilka minut pot\u0119\u017cn\u0105 \u015bcian\u0119 d\u017awi\u0119ku, kt\u00f3ra przeistacza si\u0119 w melodi\u0119 \u017cywcem wyj\u0119t\u0105 z rocka progresywnego. No i wreszcie wchodzi fortepian Mo\u017cd\u017cera, kt\u00f3ry buduje atmosfer\u0119 jakiej\u015b niewyobra\u017calnej grozy i naprawd\u0119 trzyma w napi\u0119ciu, jak filmy Hitchcocka. Ale to i tak ci\u0105gle nie jest szczyt mo\u017cliwo\u015bci Polaka. To za chwil\u0119.<\/p>\n

W \u201eCartagenie\u201d s\u0142ycha\u0107 Floyd\u00f3w. Ta gitara! Naprawd\u0119 pi\u0119kny utw\u00f3r. Mo\u017cd\u017cer jeszcze siedzi przyczajony jak tygrys, bo to pozostali panowie nap\u0119dzaj\u0105 motoryk\u0119. I pod koniec utworu brzmi\u0105 nawet jak neo-progresywne\u00a0Collage<\/a><\/span>,\u00a0Pendragon<\/a><\/span>, czy\u00a0IQ<\/a><\/span>. Naprawd\u0119! W \u201eFIReEBIReD\u201d te\u017c zaskakuje ta dziwna\u00a0jazda\u00a0kojarz\u0105ca si\u0119 tym razem ze starym, nieod\u017ca\u0142owanym\u00a0SBB<\/a><\/span>. W ko\u0144cu przechodzimy do chyba najwa\u017cniejszego utworu na\u00a0p\u0142ycie, do \u201eMexicanHat\u201d. To ponad dziesi\u0119\u0107 minut nies\u0142ychanej walki o ka\u017cdy d\u017awi\u0119k. Jest tu du\u017co zmian tempa. Po prostu bogactwo, z kt\u00f3rego niejeden zesp\u00f3\u0142 m\u00f3g\u0142by wyci\u0105\u0107 kilka wspania\u0142ych kompozycji. To ju\u017c te\u017c popis geniuszu Mo\u017cd\u017cera, kt\u00f3ry przecina \u201eniby rockowy\u201d utw\u00f3r jazzowymi improwizacjami. Do tego niesamowita pulsacja basu gdzie\u015b w po\u0142owie, a i rytmiczny po\u0142amaniec na koniec czwartej minuty te\u017c zwala z n\u00f3g. Znowu te\u017c gdzie\u015b w oddali s\u0142ycha\u0107 gitar\u0119\u00a0Gilmoure<\/a><\/span>\u2019a. No, ale Manzanera i pan David przecie\u017c du\u017co ze sob\u0105 pracowali.<\/p>\n

Pi\u0105ty na p\u0142ycie \u201eFirebird VII\u201d jest bardzo spokojny. Ten spok\u00f3j by\u0142 potrzebny, po tylu wcze\u015bniejszych emocjach. Troch\u0119 znowu przypomina stare\u00a0SBB<\/a><\/span>, ale\u2026 jest ca\u0142kiem inny i to za spraw\u0105 \u2013 no wiadomo \u2013 Mo\u017cd\u017cera. W po\u0142owie utworu muzycy wytwarzaj\u0105 klimat podobny do tego, co robili muzycy\u00a0Yes<\/a><\/span>\u00a0pod koniec lat 80. ukrywaj\u0105c si\u0119 w\u00f3wczas pod nazw\u0105 Anderson-Bruford-WakemanHowe. Fortepian burzy t\u0119 aur\u0119, ale potem wchodzi gitara jakby z\u2026 Camela. Najwi\u0119ksza\u00a0niespodziankato jednak utw\u00f3r numer 6. \u0141agodny na pocz\u0105tku, potem coraz ostrzejszy, znowu budowane napi\u0119cie, a\u017c po trzeciej minucie zaczyna si\u0119 jazda w stylu \u2013 uwaga, to mo\u017ce by\u0107 szok \u2013 The Cure! Gitara tworzy p\u0119tle jakby z czas\u00f3w \u201eKiss Me Kiss Me Kiss Me\u201d, czy \u201eThe Top\u201d (dla mnie akurat okres tw\u00f3rczo\u015bci Roberta Smitha tak samo wa\u017cny, jak \u201eFaith\u201d i \u201ePornography\u201d).<\/p>\n

I w\u0142a\u015bnie taka jest ca\u0142a ta p\u0142yta: niejednoznaczna, ci\u0105gle zaskakuj\u0105ca, trudna do zaszufladkowania. Nawet ostatni \u201eAfter Magritte\u201d (znowu\u00a0Pink Floyd<\/a><\/span>, nawet wokal w pewnym momencie przypomina nieco Rogera Watersa) nie przynosi \u017cadnych zmian. Niby wydaje si\u0119, \u017ce wszystko si\u0119 \u201esflojdzi\u0142o\u201d, a jednak Mo\u017cd\u017cer przypomina, \u017ce o Floydach\u2026 nie ma mowy.<\/p>\n

I b\u0105d\u017a tu, panie, racjonalnym autorem recenzji p\u0142yt\u2026<\/p>\n

Ale \u017ceby nie wszystko by\u0142o takie s\u0142odkie, to zaznaczy\u0107 trzeba, \u017ce ok\u0142adka jest\u2026 do kitu. Jest \u2013nomen omen- przes\u0142odzona do b\u00f3lu. Ten r\u00f3\u017c jest straszny. A i reszta grafiki przypomina \u201enajlepsze\u201d czasy najgorszych polskich ok\u0142adek (k\u0142ania si\u0119 Myslovitz \u201eMi\u0142o\u015b\u0107 w czasach popkultury\u201d, czy Ziyo \u201eTetris\u201d. Kto by si\u0119 jednak przejmowa\u0142 ok\u0142adk\u0105\u2026<\/p>\n

Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej<\/a><\/span><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: www.muzyka.wp.pl<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ale\u017c genialny album nagra\u0142\u00a0Phil Manzanera! Prawie pi\u0119\u0107dziesi\u0105t minut fascynuj\u0105cej podr\u00f3\u017cy przez wysublimowane d\u017awi\u0119ki. Nie da si\u0119 jednak ukry\u0107, \u017ce wielka w tym zas\u0142uga naszego rodaka, Leszka…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":890,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[94,1656,20,1657,149],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1850"}],"collection":[{"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1850"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1850\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2298,"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1850\/revisions\/2298"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/890"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1850"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1850"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mozdzer.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1850"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}