S\u0105 takie chwile na koncertach, kiedy przekracza pewn\u0105 barier\u0119. Muzyka przestaje nale\u017ce\u0107 do niego, nabiera w\u0142asnej energii. Leszek Mo\u017cd\u017cer, jazzowy artysta fortepianu, jest coraz szcz\u0119\u015bliwszy. Wierzy, \u017ce nawet bolesne i z\u0142e do\u015bwiadczenia s\u0105 niezb\u0119dne, by i\u015b\u0107 dalej drog\u0105 duchow\u0105.<\/p>\n
– Leszek ma nieograniczon\u0105 wyobraznie muzyczna i styl gry dany od Boga,\u00a0bo tego si\u0119 nie da do konca wypracowa\u0107. Wierz\u0119, ze pewnego dnia wszyscy oszalej\u0105 na punkcie jego muzyki, tak jak ja dawno temu. Jego pianistyka ma te sama warto\u015b\u0107, co pianistyka najwi\u0119kszych tego \u015bwiata<\/em> \u2013 m\u00f3wi Anna Maria Jopek.<\/p>\n – To wielki indywidualista, fenomenalny muzyk, dla mnie po prostu geniusz<\/em> \u2013 twierdzi Urszula Dudziak.<\/p>\n Nim ukonczy\u0142 wyzsza uczelnie, juz grywa\u0142 z bardzo dobrymi muzykami. Mimo to przez wiele lat sam musia\u0142 by\u0107 akwizytorem w\u0142asnej sztuki. Czu\u0142 sie niespe\u0142niony, czekaj\u0105c na telefony oferuj\u0105ce wsp\u00f3\u0142prace. Nie by\u0142\u00a0z siebie zadowolony. Wystarcza\u0142o, ze w\u0142\u0105czy\u0142 pierwsza lepsz\u0105 p\u0142yte z pierwszym lepszym pianist\u0105 jazzowym i widzia\u0142 przepa\u015b\u0107, kt\u00f3ra ich dzieli. Te czasy mine\u0142y. Pozby\u0142 sie juz kompleks\u00f3w nawet w stosunku do muzyk\u00f3w amerykanskich. Zawsze chcia\u0142 gra\u0107 tak, jak oni. Czarn\u0105, drapiezn\u0105, zagmatwan\u0105 muzyk\u0119.<\/p>\n